Your search results

OKRUG BEOGRAD

Posted by kampovi2019 on June 18, 2019
| 0

Beograd je glavni grad Srbije, sa oko 1,7 miliona stanovnika. Jedan je od najstarijih gradova u Evropi i od davnina je značajno saobraćajno čvorište kao raskrsnica puteva Istočne i Zapadne Evrope. Grad leži na dve međunarodne reke, na ušću Save u Dunav u centralnom delu Srbije, gde se Panonska nizija spaja sa Balkanskim poluostrvom. Zbog takvog položaja, sa pravom je nazivan “kapijom Balkana” i “vratima Srednje Evrope”.

Prva naselja na široj teritoriji Beograda datiraju iz praistorijske Vinče, 4.800 godina pre nove ere. Sam Beograd su osnovali Kelti u 3. veku pre n. e, pre nego što je postao rimsko naselje Singidunum. Slovensko ime „Beligrad“ prvi put je zabeleženo 878. godine. Beograd je glavni grad Srbije od 1405. godine i bio je prestonica raznih južnoslovenskih država od 1918. pa do 2003, kao i Srbije i Crne Gore od 2003. do 2006.

Kako je nastalo ime Singidunum

To nije čudo s obzirom na geografski i strateški položaj grada koji izlazi na dve reke, Savu i Dunav, nad čijim ušćem se oduvek nadvijalo brdo kao stvoreno za odbranu grada i izvidnicu, kao i ravničarsko tle koje je pogodovalo razvoju zemljoradnje. Nakon invazije na Balkansko poluostrvo 279. pne, keltsko pleme Skordisci je preuzelo grad i nazvalo ga Singidunum – što u prevodu znači tvrđava.

Grad Beograd ima status posebne teritorijalne jedinice u Srbiji sa svojom lokalnom samoupravom. Njegova teritorija je podeljena na 17 gradskih opština, od kojih svaka ima svoje lokalne organe vlasti. Spisak beogradskih opština: Barajevo, Voždovac, Vračar, Grocka, Zvezdara, Zemun, Lazarevac, Mladenovac, Novi Beograd, Obrenovac, Palilula, Rakovica, Savski venac, Sopot, Stari grad, Surčin, Čukarica. (Izvor: Republički zavod za statistiku) Beograd zauzima preko 3,6% teritorije Republike Srbije, a u njemu živi 21% ukupnog broja građana dela. Beograd je takođe ekonomski centar Srbije i središte srpske kulture, obrazovanja i nauke.

RAZGLEDANJE

Među stranim i domaćim turistima najpoznatije znamenitosti Beograda su:

  • Avala (izletište),
    • Avalski toranj
  • Kalemegdan
    • Beogradska tvrđava
    • Stambol kapija
    • Pobednik (spomenik)
  • Stari dvor
  • Beograđanka
  • Sava centar
  • Kuća cveća (mauzolej Josipa Broza Tita)
  • Vinča – Belo brdo
  • Skadarlija

UPOZNAJMO SVAKI KUTAK BEOGRADA

Hram Svetog Save započet je kao najveći hram na Balkanu i najveće pravoslavno svetilište na svetu. Njegova izgradnja dugo traje, ali predstavlja velelepno zdanje, srpsko vizantijskog stila, sa četiri zvonika visoka 44m, koji posećuje zaista veliki broj vernika. Podignut je na mestu za koje se smatra da je Kodža Sinan paša 1594. godine spalio mošti Svetog Save, osnivača Srpske pravoslavne crkve. Na prelepom i uređenom platou, sa moderno osvetljenom fontanom, uvek mogu da se vide deca koja se igraju i prijatelji koji međusobno razgovaraju. U neposrednoj blizini Hrama nalaze se Karađorđev park, Narodna biblioteka, a prekoputa područje Kliničkog centra Srbije.

Tvrđava Kalemegdan. Gotovo je nemoguće posetiti Beograd, a ne obići njegov najveći i najlepši park, u čijem se centru nalaze očuvani ostaci tvrđave koja je služila kao utvrđenje mnogim narodima kroz istoriju, i po kojoj je grad, prvobitno dobio ime. Naziv Kalemegdan potiče od turskih reči kale, što znači tvrđava i mejdan – bojište. Turci su Kalemegdan nazivali i Fićir bajir, što u prevodu znači „breg za razmišljanje.“ Knez Mihailo Obrenović bio je taj koji je izdao naređenje da se, tadašnji plato, nakon preuzimanja od Turaka preuredi u park, dok je prvi srpski urbanista Emilijan Josimović bio prvi koji je napravio skice za uređenje.

Beogradski mostovi od velikog su značaja kako za funkcionisanje grada, tako i kao deo njegove kulturno istorijske baštine.

Stari železnički most. Najstariji most je Stari železnički most – jedan od dva železnička mosta preko reke Save u Beogradu. Prvobitno je izgrađen 1884. godine i dva puta je rušen. Današnji stari železnički most izgrađen je po završetku Drugog svetskog rata.

Novi železnički most. Drugi je Novi železnički most završen je 1979. godine, a izgrađen je u sklopu rekonstrukcije beogradskog železničkog čvora (tkz. rešenja Prokop)

Most Gazela je najprometniji beogradski most preko Save i on je deo autoputa. Otvoren je 4. decembra 1970. godine, i prvobitno je projektovan za prelazak oko 40.000 vozila dnevno. Ipak, sada preko njega prolazi oko 165.000 vozila dnevno, pa su 2010. godine usledile opsežnje popravke i prepravke mosta.

Brankov most, koji se nalazi na mestu nekadašnjeg Mosta kralja Aleksandra, a čije je zvanično ime i danas, Most bratstva i jedinstva, premošćava reku Savu i spaja Novi Beograd sa centrom starog. Brankov most je po obimu saobraćaja drugi most po važnosti u Beogradu, iza Gazele. Most svoje ime zapravo duguje Brankovoj ulici na koju se nadovezuje, a koja pak svoje ime duguje poznatom beogradskom pesniku, Branku Radičeviću, koji je živeo u ovoj ulici na broju 21 u doba kada je ova ulica nosila ime “Gospodska”.

Most na Adi je drumski i šinski most u Beogradu koji povezuje opštine Novi Beograd i Čukarica. Prvu urbanističku skicu sa mostom preko Ade Ciganlije uradio je arhitekta Đorđe Kovaljevski još 1923. godine. U vreme kada je Beograd poprimao prva obeležja evropskih metropola futuristički orijentisani planeri saobraćaja predvideli su pojedine deonice saobraćajnice koju mi danas zovemo Unutrašnji magistralni poluprsten, koji bi trebalo da povezuje Novi Beograd i Zvezdaru. Most je bio otvoren 8. avgusta 2011. godine.

Savski most je najmanji most u Beogradu. Dugačak je oko 430 metara, dok je raspon između dva glavna stuba 157m. Most je sagrađen za vreme okupacije tokom 1942. godine, jer je tada jedini most preko reke Save (most kralja Aleksandra) bio srušen. Tramvajske šine na mostu su postavljene 1984. godine u sklopu izgradnje tramvajske pruge do Bloka 45 na Novom Beogradu. Most je više puta obnavljan, a poslednja rekonstrukcija je započela 13. oktobra 2007, a drumski saobraćaj je preko njega obnovljen 31. marta 2008. godine.

Tu je još i Pančevački most, jedan od dva mosta preko Dunava koji je prvobitno pušten u saobraćaj 1935. godine, a nosio je ime kralja Petra II. Prvobitno je trebao da bude samo železnički most sa dva koloseka i konzolom za drumski saobraćaj. Tokom Drugog svetskog rata most je srušila Jugoslovenska vojska, u noći između 10. i 11. aprila 1941. godine, sa namerom da uspori napredovanje nacista. Most je obnovljen 1946, a prvi voz preko njega je prešao 7. novembra iste godine, dok je drumski deo pušten u saobraćaj za najznačajniji praznik ondašnje SRF Jugoslavije 29. novembar na Dan republike.

Pupinov most. Drugi most preko Dunava u Beogradu nosi naziv Pupinov most, mada se u narodu naziva još i Kineski most, jer su ga gradile kineske kompanije. Most povezuje Zemun i Borču, tačnije u Zemunu, most je povezan sa ulicom T-6, jugozapadno od naselja Nova Galenika, a u Borči, sa Zrenjaninskim putem, severno od naselja. Pristupne saobraćajnice obuhvataju i vezu Zrenjaninskog sa Pančevačkim putem. Pušten je u promet 18. decembra 2014. godine i deo je velike obilaznice oko Beograda.

 Vojni muzej, paviljon Cvijeta Zuzorić, Zoološki vrt, Rimski bunar. Na Kalemegdanu se danas nalaze Vojni muzej, umetnički paviljon „Cvijeta Zuzorić,“ Zoološki vrt sa preko 2000 životinja i 200 životinjskih vrsta, Rimski bunar, dečiji zabavni park, Grobnica narodnih heroja, brojna sportska igrališta, kafići, restorani i Prirodnjački muzej.

Spomenik Pobednik. Svakako ne treba zaboraviti ni spomenik „Pobednik,“ koji, osim što simbolizuje ovaj grad, svojim budnim okom nadgleda ušće reke Save u Dunav. Tokom leta, u parku se često održavaju koncerti, umetnički performansi i različiti kulturni događaji.

Beogradska tvrđava se nalazi u samom srcu parka Kalemegdan, a s obzriom da se današnji Beograd oko nje razvio, može se reći i u srcu Beograda. Njena istorija je burna, a njeni počeci datiraju još iz I veka, smatra se između 6. i 11. godine nove ere, kada je predstavljala samo palisade sa zemljanim bedemima, da bi se tokom vekova razvijala u rimski kastrum, u II veku, vizantijski kastel, tokom VI i XII, srednjovekovnu utvrđenu prestonicu srpske despotovine XIII i XV vek, i na kraju, na smenu, austrijsko i osmanlijsko artiljerijsko utvrđenje, tokom XVII i XVIII veka.

Gornji i Donji grad. Osnovi tvrđave čine Gornji i Donji grad. U Donjem gradu, na nekadašnjem ulazu u Dunavsko pristanište, nalazi se Kula Nebojša, koja je dobila ime negacijom glagola bojati se, što bi značilo da se kula ne boji ni jednog neprijatelja, te da je neosvojiva. Kula Nebojša predstavlja jedan od mračnih simbola grada, s obrzirom da je nekada Turcima služila kao tamnica, u kojoj su brojni Srbi mučeni i ubijani. Takođe, oko kule se nalazi i masovna grobnica žrtava ustaškog logora Jasenovac, koje su ribari izvlačili iz Save tokom Drugog svetskog rata.

Kula Nebojša i veliki grčki rodoljub Riga od Fere. Najpoznatiji zatočenik Kule bio je veliki grčki rodoljub Riga od Fere, kome je posvećen veliki deo muzeja, koji se danas u Kuli nalazi.

Topčiderski park. Osim Kalemegdana, Beograd krase i drugi parkovi zavidne lepote, kao što su Topčiderski park, u čijim okvirima se nalazi i muzej – Konak kneza Miloša Obrenovića, takozvani Hajd park u blizini Muzeja istorije Jugoslavije u okvuru koga se nalazi i Muzej 25. maj, najznačajniji deo memorijalnog centra Josipa Broza Tita.

Tašmajdanski park i crkva Svetog Marka. Tu je i prelep Tašmajdanski park, u kome je od nedavno uređeno savremeno igralište za decu, predviđen prostor u kome vlasnici mogu bezbedno pustiti svoje pse, sagrađena ogromna fontana u kojoj se nalaze reflektori koji emituju različite boje i iz koje se čuje prosvetljujuća klasična muzika. Srce parka čini crkva Svetog Marka, građena u srpsko – vizantijskom stilu. Interesantno je da se u južnom delu nalazi sarkofag sa kostima cara Dušana, koje su prenesene iz njegove zadužbine manastira Sv. Aranđela kod Prizrena. Takođe, poslednji kralj iz dinastije Obrenovića kralj Aleksandar Obrenović i njegova supruga Draga Mašin su sahranjeni u kripti crkve. Ovde se čuva jedna od najbogatijih zbirki srpskih ikona XVIII i XIX veka.

Knez Mihailova ulica, kao pešačka zona, 800 metara dugačka nezaobilazna je trasa svakog posetioca Beograda, prepuna istorijskih zdanja, muzeja, ali i popularnih i firmiranih prodavnica, restorana i kafića. Ova ulica je zakonom zaštićena kao jedno od najstarijih i najvrednijih gradskih spomenačkih ambijenata. Većina reprezantativnih zgrada i građanskih kuća koje se danas tamo nalaze, nastale su krajem sedamdesetih godina XIX veka. Smatra se da je u vreme Rimljana, u Singidunumu, današnja Knez Mihailova bila glavna ulica. Po dolasku Turaka, čuveni “rimski drum” se preobražava u sokak na kom su počele nicati mirisne bašte, česme, bogate kuće i džamije. Nakon povratka Srba na vlast, ulica se 1870. godine naziva današnjim imenom i od tada se ne menja.

Danas je to teško zamisliti, ali nekada je ova ulica bila sačinjena samo od nabijene zemlje, koja bi se, naravno, zimi pretvarala u blato, a leti bi s nje u lice svima letela prašina. Kasnije je dočekivala i ispraćala tramvaje, po njoj su se parkirali automobili i bila je popločana drvenim kockama, sve do 1876. godine. Kasnije se ugrađuju tada moderne granitne kocke. Knez Mihailova ulica počinje Palatom Albanija, koja je dobila ime po čuvenoj kafani Albanija, na čijem se mestu nalazi, a takođe ponosno nosi i titulu prvog oblakodera i najviše zgrade u ulici. Godine 1924. izgrađena je zgrada Srpske kraljevske akademije, današnje SANU, a za njom i zgrada “Ruski Car”, obe sa leve strane ulice.

Knez Mihailova ulica prepuna je znamenitim zdanjima, kućama njegovih uglednih i dobrostojećih stanovnika i zaslužnih građana, poznatim kafanama i kafićima. U blizini Knez Mihailove ulice, nalazi se i ulica Kneza Sime Markovića br 3. Ona je poznata po tome što se u njoj nalazi Konak kneginje Ljubice, ulazi se iz Kralja Petra br. 5 i Saborna crkva, jedna od najcenjenijih beogradskih crkvi, posvećena arhanđelu Mihailu.

Saborna crkva. Odluku o izgradnji ovog Hrama doneo je knez Miloš Obrenović 1836. godine, a uz brojne poteškoće završena je 1845. godine. Posebnu vrednost predstavlja njena crkvena riznica. U crkvi se nalaze mošti svetog cara Uroša Nejakog i svetog despota Stefana Štiljanovića, kao i grobnice crkvenih poglavara i srpskih vladara iz dinastije Obrenović (Miloša, Mihaila i Milana). Ispred glavnog portala, sahranjena su dva velikana srpske kulture, Dositej Obradović i Vuk Stefanović Karadžić.

Trg Republike je, može se reći, glavno sastajalište Beograđana. Kada se nalaze u centru grada, najčešće se sastaju ili „kod Konja,“ ili pak kod Narodnog pozorišta, prve zgrade, podignute na ovoj lokaciji. Teško je zamisliti da se nekada na istom mestu nalazila ozloglašena Stambol kapija, na kojoj su Turci vešali sve kažnjene prestupnike. Čim su napustili grad, princ Mihailo je naredio da se kapija sruši. Kako su godine prolazile, trg je postao centar modernog Beograda i mnoge značajne građevine su izgrađene oko njega. Tokom svoje istorije trg je nekoliko puta menjao izgled. Do kraja Drugog svetskog rata tramvaji su išli preko njega, ali se nakon toga polako transformisao da bi dobio današnji izgled.

Spomenik kneza Mihaila Obrenovića (kod Konja). Glavno obeležje trga, pored Narodnog muzeja je spomenik kneza Mihaila Obrenovića. Spomenik je delo italijanskog slikara i vajara Enrika Pacija, otkriven je 1882. godine i u to vreme važio je za novitet. Predstavlja princa koji jaše konja i pokazuje prstom u pravcu juga. Interesantno je to da je Mihailo Obrenović predstavljen pre svega kao uspešan diplomata, a ne kao vojskovođa – pobednik. Vajaru je tadašnja srpska javnost zamerila to što se na glavi kneževe statue nije našla i čuvena šapka, međutim, ovog firentinskog vajara Kralj je svejedno odlikovao ordenom Viteza takovskog reda drugog stepena.

Studentski trg, Trg Slavija i Trg Terazije. Pored Trga Republike, najpoznatiji beogradski trgovi su Studentski, u blizini, koji je okružen brojnim fakultetima, i u blizini koga se nalazi galerija Kolarčeve zadužbine, Etnografski muzej, kao i sedište Beogradske filharmonije, zatim Trg Slavija, koga sa Trgom Terazije, i njegovom čuvenom česmom i hotelom Moskva, povezuje takođe jedna od glavnih, najstarijih i najpoznatijih ulica – Kralja Milana, i drugi.

Trg Nikole Pašića i Bulevar Kralja Aleksandra. Trg Nikole Pašića, sa fontanom u kojoj se leti obavezno brčkaju dečica, nalazi se na početku još jedne od poznatih i znamenitih ulica grada – bulevara kralja Aleksandra, još uvek poznatijoj po starom nazivu, Bulevar Revolucije. U ovoj ulici se nalaze i Skupština Republike Srbije, takođe znamenito zdanje bogate i burne istorije i arthitektonske vrednosti, kao i Skupština grada Beograda.

Skadarlija (Skadarska ulica), počev od kraja XIX veka, kada je na Trgu Republike zatvorena čuvena kafana Dardaneli, važi za boemsko srce grada. Ona je, uprkos komercijalizaciji, uspela da sačuva duh davno nestalog Beograda, vreme kada su u njoj živeli, okupljali se, jeli, pili, pevali i raspravljali se, srpski najpoznatiji glumci, pisci, pesnici, slikari i drugi ljubitelji društva i kafanske atmosfere. Negde na sredini ulice nalazi se kuća u kojoj je živeo čuveni srpski pesnik Đura Jakšić (rodom iz Srpske Crnje), lako prepoznatljiva s obzirom da se ispred nje nalazi njegova statua. Kuća služi kao izložbeni prostor u kome se održavaju koncerti, književne večeri i izložbe. Na istom ulazu nalazi se i simpatični hotel Le Petit Piaf. Još niže, pri kraju ulice nailazi se na zgradu nekadašnje pivare BIP koja je nekada pripadala bogatoj beogradskoj porodici Bajloni, po kojoj je i pijaca, druga po veličini u Beogradu dobila ime. Na samom kraju smeštena je fontana Sebilj, replika fontane u Baščaršiji, u Sarajevu. Delovi grada kao što su Dorćol, Vračar, Zeleni Venac i drugi, svi predstavljaju važne centre u životu grada, svi su bogati starim zdanjima, imaju svoje arhitektonske bisere i druge turistima interesantne sadržaje.

Najpoznatije kafane u Skadarliji – iako je dugačka samo oko 400 metara, svoj stari izgled uspela je da očuva zahvaljujući kaldrmi, kafanama koje postoje i više od 150 godina, od kojih su najpoznatije, Dva bela goluba, Tri šešira, Šešir moj, Zlatni bokal, Ima dana, Dva jelena i Putujući glumac i fasadi na kućama koje su takođe zadržale nekadašnja obeležja.

AKTIVNI ODMOR I OPUŠTANJE

Beogradska planina Avala se sa svojih 511m nadmorske visine tek za malo može nazvati planinom. Ipak, zbog bogatstva biljnog i životinjskog sveta, kvaliteta vode, zemljišta i šuma, kao i činjenice da je jedno od omiljenih izletišta Beograđana, prirodno dobro Avala stavljeno je pod zaštitu. Ime Avala potiče od arapske reči “Havala” što znači “vidikovac”.

Po Avali je nazvan i mineral avalit koji je na njoj iskopavan. Od centra Beograda udaljena je svega 17km. Vegetaciju Avale čine najvećim delom šume hrasta cera i znatno manje šume bukve. Pored šuma ima i livada. Na planini je zabeleženo čak 67 vrsta ptica, od kojih se 21 vrsta smatra retkom na ovoj teritoriji. Karakteristični sisari na Avali su divlja svinja, riđa voluharica, jazavac, krtica, puh lešnikar, veverica i lisica.

U srednjem veku na vrhu Avale nalazio se grad Žrnov (XII – XV vek), koji je i kontrolisao prilaz Beogradu. Ovde su 1922. godine stanovnici okolnih sela podigli kameni spomenik na mestu groba nepoznatog palog ratnika iz Prvog svetskog rata. Nakon nešto više od jedne decenije, po želji kralja Aleksandra I Karađorđevića, a u skladu sa opštom akcijom podizanja spomenika Neznanom junaku u drugim zemljama saveznicama u tom ratu (od 1920. godine Francuskoj, Engleskoj, Italiji, Belgiji, Kanadi, SAD), porušeni su ostaci grada Žrnova i na tom prostoru izgrađeno monumentalno spomen obeležje – mauzolej Neznanom junaku, najmonumentalniji javni spomenik na najvišoj koti Beograda. Ovo arhitektonsko remek delo izvedeno je prema nacrtima Ivana Meštrovića, izuzetno angažovanog skulptora u Kraljevini Jugoslaviji. To je postalo simbolično mesto odavanja počasti svim palim ratnicima u ratovima 1912 – 1918. godine.

Na nižem vrhu Avale izgrađen je 1965. godine Toranj, nastao prema projektu arhitekata Uglješe Bogdanovića i Slobodana Janjića. Toranj je bio najviša građevina u tadašnjoj Jugoslaviji, pa i na čitavom Balkanu. Srušen je u agresiji NATO pakta 1999. godine. Inicijativom velikog broj građana i RTS-a sagrađen je identičan toranj, uz primenu novih tehnologija. Toranj na Avali ponovo je otvoren 21. aprila 2010. godine za posetioce i turiste. Do vrha tornja se stiže savremenim liftom, sa njega se pruža predivan pogled na čitavu Šumadiju.

Ada Ciganlija je rečno ostrvo na Savi, u Beogradu, koje je veštačkim putem pretvoreno u poluostrvo. Takođe, to je ime za susedno Savsko jezero nastalo pregrađivanjem Save i plaže na jezeru. Naziv Ciganlija najverovatnije vodi poreklo još od keltskih reči „singa” – ostrvo i „lia” – podvodno zemljište. Naziv je dočaravao promenljivost vodostaja Save. Pri niskom, to je bila Singa, pri visokom Lia. „Singalija” se vremenom pretvorilo u Ciganlija.

Knez Miloš Obrenović je 1821. godine, ostrvo proglasio za državno i narodno dobro, a njegova odluka i dalje važi. U prirodnoj simbiozi flore i faune, ostrva reke i dva velika jezera, kao jedinstveni ekosistem, ovaj deo grada, naročito u letnjim mesecima privlači veliki broj Beograđana i njegovih gostiju, željnih da pobegnu od gradske žege. Danas je ovo izuzetno popularna višefunkcionalna rekreaciona zona, poznata po svojim plažama, sportskim objektima, brojnim restoranima i kafićima, koje tokom leta radnim danima poseti preko 100.000 ljudi, a vikendom i do 300.000. Zbog toga se Ada Ciganlija često naziva beogradskim morem.

Na Adi se pored kupališta nalazi i teniska hala, tereni za golf, fudbal, košarku i odbojku, savremena biciklistička staza, namenjena i za vožnju rolera, te brojna mesta na kojima se mogu iznajmiti bicikli i roleri. Jedan deo jezera namenjen je skijanju na vodi. U letnjim mesecima na Adi planinari mogu vežbati penjanje na veštačku stenu, pa čak i skijanje na mehaničkoj skijaškoj stazi. Na samom ostrvu, nalazi se „Ada Safari”, manje jezero poribljeno šaranom, na kojem se redovno održavaju ribolovačka takmičenja. U neposrednoj blizini „safarija”, smešteno je dečje pozorište – igralište „Robinzonovo ostrvo”, koje redovno prikazuje predstave. Ovde se, takođe održavaju razna takmičenja u sportovima na vodi, kao i brojne kulturne, umetničke i sportske manifestacije. Na Adi postoji i parking koji može da primi veliki broj vozila, a u Čukaričkom rukavcu smešten je zimovnik za čamce, odnosno marina, čije čišćenje se planira zajedno sa izgradnjom nove moderne marine, koja će ispuniti svetske standarde.

Park-šuma Košutnjak je još jedno omiljeno izletište Beograđana, kao i mesto za rekreaciju, sport i razonodu. Ime je dobio po brojnim košutama kojih na ovom području nažalost više nema. Pored košuta ovde je obitavala i druga divljač zbog čega je ovaj predeo sve do 1903. godine bio zatvoreno dvorsko lovište, nakon čega je otvoren i za građane. Prostire se na površini od 330 hektara. Osim šuma listopadnog i četinarskog drveća koje su ispresecane mnogobrojnim stazama i predstavljaju strogi prirodni rezervat, Košutnjak je ujedno i prelepi vidikovac ka centru Beograda.

Na području Košutnjaka smeštena su i dva posebno uređena kompleksa, Pionirski grad, sportsko – rekreativni centar i Filmski grad, koji sadrži brojne ateljee, studije i druge objekte za proizvodnju filmova. Sportsko-rekreativni centar “Košutnjak” ima igrališta za fudbal, atletska takmičenja, odbojku, košarku, rukomet, pet otvorenih i jedan zatvoreni bazen. Za ljubitelje skijanja na Košutnjaku radi letnja i zimska ski-staza.

Hajdučka česma. U podnožju brda, gde je nekada bilo lovište kneževske porodice Obrenović, nalazi se izvor Hajdučka česma. U istoriji je poznat kao mesto ubistva kneza Mihaila Obrenovića, 29. maja 1868. godine, a na njegovom severozapadnom delu, podignut je Spomenik srpskim ratnicima poginulim u odbrani Beograda 1915. godine i čini ga jedinstvenim to što ga je podigao neprijatelj u znak poštovanja prema protivniku.

Šetališta pored Save i Dunava. Savski kej je popularno, 3km dugačko šetalište na Novom Beogradu, koje se prostire od bloka 70 do bloka 45. Kod bloka 70 počinje i Savski nasip, ali se on završava tek kod Ostružničkog mosta. Na nasipu se nalazi staza za pešake i za bicikliste, koja se nadovezuje na splet obeleženih biciklističkih staza po opštini Novi Beograd. Kej je okružen brojnim drvoredima, livadama i mekanom travom, a na Savi se u ovom području između brojnih splavova i kafića često mogu videti patke i rečni galebovi.

Dorćolski kej. Pored Savskog, popularna su još i šetališta Dorćolski kej, koji se proteže od bazena i rekreativnog centra 25. maj, prolazi pored teniskih terena, zatim pristaništa na kome su smešteni neki od najpopularnijih beogradskih klubova i restorana kao što su Iguana, Frida, klub Loft (nekadašnji Magacin), za kojim sledi Brankov most, na koji je moguće i popeti se liftom.

Kej kod Hotela Jugoslavija. Ovim potezom takođe prolazi i biciklistička staza koja je povezana sa Adom Ciganlijom. Sa druge strane reke šetalište kreće iz Zemuna, prolazi pored Hotela Jugoslavija, i Grand Kasina pored koga su na reci smešteni neki od najstarijih i najpoznatijih splavova, kao što su Blaywatch, kultni splav za ljubitelje pop muzike, a naročito narodne, Sound, popularan među ljubiteljima elektronskog zvuka, River, Freestyler i drugi.

MANIFESTACIJE I DOGAĐAJI

Beograd je i prestonica srpske kulture, obrazovanja i nauke. U njemu je najveća koncentracija institucija iz oblasti nauke i umetnosti od nacionalnog značaja: Srpska akademija nauka i umetnosti, osnovana 1886. kao Srpska kraljevska akademija; Narodna biblioteka Srbije, osnovana 1832; Narodni muzej, osnovan 1841. i Narodno pozorište, osnovano 1869. Grad je takođe i sedište Beogradskog univerziteta, osnovanog 1808. kao Velika škola, i Univerziteta umetnosti.

Brojne lokalne i međunarodne pozorišne, filmske, muzičke i druge manifestacije kulturnog života (FEST, BITEF, BEMUS, BELEF, Oktobarski salon, Festival dokumentarnog i kratkometražnog filma…) čine Beograd značajnim kulturnim centrom. Većina srpske filmske industrije se nalazi u Beogradu, a jedan od najpoznatijih filmova snimljenih ovde je i film Emira Kusturice iz 1995, dobitnik Zlatne palme na Kanskom festivalu — Podzemlje. Grad je bio jedan od glavnih centara jugoslovenskog „novog talasa“: VIS Idoli, Ekatarina Velika i Šarlo Akrobata muzički bendovi koji su svi iz Beograda. Ostali poznati beogradski rok umetnici: Riblja čorba, Bajaga i instruktori i ostali.

Beograd takođe ima mnogo pozorišta, a najpoznatiji među njima su Beogradsko narodno pozorište, Jugoslovensko dramsko pozorište, Zvezdara teatar, i Atelje 212. U Beogradu se nalaze i Srpska akademija nauka i umetnosti, Narodna biblioteka Srbije i Istorijski arhiv Beograda.

Najpoznatiji muzej u Beogradu je Narodni muzej, osnovan 1844. godine. Sadrži kolekcije više od 400.000 izložbenih materijala, uključujući mnoga strana remek-dela. Poznato Miroslavljevo jevanđelje se nalazi u ovom muzeju. Vojni muzej je naročito popularan za strane turiste, najviše zbog delova „nevidljivog“ (stelt) aviona F-117 kog je jugoslovenska protivvazdušna odbrana oborila u toku NATO bombardovanja 1999. U muzeju se takođe nalazi još preko 25.000 ostalih izložbenih predmeta od kojih neki datiraju iz rimskog perioda. Sličan muzej je Muzej jugoslovenskog vazduhoplovstva koji ima više od 200 aviona, od kojih su 50 stalna postavka. Nekoliko aviona u Muzeju su jedini „preživeli“ primerci tog tipa, kao npr. Fijat G.50. Muzej izlaže i neke delove oborenih američkih i NATO aviona. Etnografski muzej, osnovan 1901, sadrži više od 150.000 predmeta ruralne i urbane kulture Balkana, tačnije država bivše Jugoslavije. Muzej savremene umetnosti sadrži kolekciju sa oko 8.540 primeraka umetničkih dela iz Jugoslavije od 1900. godine. Muzej Nikole Tesle, osnovan 1952. godine, čuva lične stvari Nikole Tesle, naučnika po kome je jedinica Tesla dobila ime. Muzej čuva oko 160.000 originalnih dokumenata i oko 5.700 ostalih predmeta. Još jedan od većih beogradskih muzeja je Muzej Vuka i Dositeja, koji sadrži eksponate koji govore o životu, delu i zaveštanju Vuka Stefanovića Karadžića i Dositeja Obradovića, reformatora srpskog književnog jezika iz 19. veka koji su takođe ujedno i bili prvi ministri srpskog obrazovanja. U Beogradu takođe postoji i Muzej afričke umetnosti, osnovan u vreme socijalističke solidarnosti sa nerazvijenim nacijama Trećeg sveta.

ZANIMLJIVOSTI

Većina ljudi misli da zna sve o Beogradu. Skoro svi bi ga opisali srpsku prestonicu kao grad sa bogatom kulturom, sa znamenitostima na svakom koraku i burnim noćnim životom. Ali to bi bilo tek pola priče! I dan danas, ova intriganta metropola uspeva da iznenadi ne samo turiste već i ljude koji svakodnevno koračaju njenim ulicama.

Ovo su neke fascinantne činjenice o Beogradu koje retko ko zna:

Beograd leži na ostacima antičkog grada. Ne postoji pedalj starog Beograda koji ne krije ostatke iz rimskog doba. Zapravo, prvo naselje sagradili su Kelti još u 3. veku pre nove ere, ali ono već u 1. veku p.n.e. prelazi u ruke Rimljana koji mu daju ime Singidunum.

Vinča starija od Mesopotamije. Beograd je jedan od najstarijih gradova u Evropi obzirom da su na njegovoj teritoriji naoseobine postojale najmanje 7000 godina. Nedaleko od centra Beograda nalazi se kultura starija od mesopotamijske. Vinčanska kultura, koja datira između prvih vekova 5. milenijuma p.n.e. i prvih vekova 4. milenijuma p.n.e.), jedna je od tehnološki najnaprednijih kutura Bronzanog doba.

Jedan grad – petnaest imena. Kelti su ga zvali Singidūn(on), Rimljani Singidūnum, a nakon toga imao je mnogo imena, uključujući: Alba Graeca, Alba Bulgarica, Fehérvár, Nandoralba, Nándorfehérvár, Landorfehérvár, Weißenburg i Griechisch-Weißenburg, Castelbianco, Veligrad(i)on ili Velegrada, Dar Al Jihad (Kuća rata), Belgrat i Prinz Eugen Stadt. Ali ime koje se do današnjeg dana zadržali je Beograd (Belograd), koji se prvi put spominje 878. u pismu Pape Jovana VIII caru Borisu Bugarskom.

Pećina u centru grada. U centru grada, Ispod crkve svetog Marka na Tašmajdanu nalazi se prava pravcata pećina. Još u rimsko doba iz Šalitrene pećine vadio se kamen koji je najčešće korišćen za pravljenje sarkofaga koji su kasnije iskopavani na različitim lokacijama u Beogradu

Kalemegdan, grob legendarnog Atile? Huni su u 5 veku poharali Beograd, a u srednjem veku varvarska plemena uključujući i Slovene. Ako je verovati jednoj legendi, grob Atile Hunskog nalazi se na ušću Dunava i Save, tačnije ispod Beogradske tvrđave. Nekada je Kalemegrad bio utvrđenje (kale) i bojno polje (megdan), a danas je on mesto od izuzetnog kulturnog i istorijskog značaja, park i vidikovac, zoo vrt i igralište, mesto na kom se održavaju koncerti i još mnogo toga.

Ispod grada Beograda, postoji još jedan grad. Beograd ima toliko tajni, a jedna od njih se krije tik ispod površine. Bukvalno. Više od stotinu pećina, kanala, tunela i prolaza svedoče o vezi Beograda i mnogobrojnih carstava i država koji su vladale ovde tokom vekova. Baš iz ovog razloga podzemni Beograd oduvek je privlačio mnogo pažnje! Rimski akvadukt i podzemne dvorana, Titove tajne kao i one komunističnog informativnog biroa – sve ih možete naći ovde.

Legende rimskog bunara. Jedna od najvećih beogradskih atrakcija je svakako Rimski bunar sa njegova dva spiralna niza od ukupno 212 stepenika. Ovaj čuveni bunar je dubok čak 62m, a to je za čak 10m niže od najniže tačke u Beogradu. Takođe, postoji dosta legendi koje se vezuju za njega od kojih je najintriganija ona vezana za dva kostura pronađena 1960. godine. Dok jedni misle da su to ostaci izdajnika koje je austrijska vojska tu ostavila, drugi pak smatraju da su to tela dva nemačka lovca na blago.

Najveći centar masona. Postojanje masona je već vekovima jedna od najvećih i najbolje čuvanih svetskih tajni. Ali činjenica je da su masoni stigli i do Beograda. Zapravo, masonske simbole možete naći na mnogim zgradama Beograda. Ipak, možda je najzanimljivije je da je grobnica Branislava Nušića izgrađena upravo u obliku nedobvršene piramide, dok se na grobnici Živojina Mišića nalazi jedan od najmoćnijih simbola masona, grana akacije.

I Beograd ima silikonsku dolinu. No, ona nema nikakve veze sa računarima, informatikom ili tehnologijom. Ulicu Strahinjića Bana nazvali su i “Silikonska dolina” zbog naklonosti ka plastičnoj hirurgiji koju imaju mnoge devojke koje posećuju barove i restorane ovog kraja u Beogradu.

Prva kafana u Evropi. Svi znamo i volimo kafane, ali malo ko zna kada je i gde otvorena prva kafana? Istoričari tvrde da je prva kafana u Evropi otvorena upravo na Dorćolu davne 1522. Tada se služila samo crna kafa te se pretpostavlja da otuda i potiče i naziv ove srpske institucije.

Na Slaviji se održavao lov na patke. Jedna od mnogih neobičnih tradicija Beograda potiče sa kraja 19. veka kada su se ljudi okupljani na Slaviji kako bi lovili patke i druge divlje ptice. Mesto na kom se sada nalazi trg Slavija nekada je zauzimala baruština koje se nalazila u okviru poseda koji je još 1878. kupio škot Frensis Mekenzi.

U Beogradu se nalazi najveća pravoslavna građevina na Balkanu. Hram Svetog Save na Vračaru jedan je od najprepoznatljivijih simbola Beograda. Sa centralnom kupolom visine 70 metara i pozlaćenim krstom od 12 metara, ova veličanstvena katedrala dostiže neverovatnu visinu od 87 metara i kao takva predstavlja najveći hram u Srbiji, najveći pravoslavni hram na Balkanu i jednu od najvećih pravoslavnih crkava na svetu.

Beli feniks: stravnjen sa zemljom čak 44 puta. Da li biste nam poverovali kad bismo vam rekli da su se oko Beograda vodile bitke u 115 ratova i da je on bio sravnjen sa zemljom čak 44 puta? Pa, govorimo istinu! Zbog svoje strateške lokacije na ušću dveju reka, između Zapada i Istoka, Beli grad je oduvek bio poprište istorijskih događaja. Sudbina mu nije ostavila nikakav izbor sem da bude osvajan i uništavan od strane Keltra, Rimljana, Gota, Huna, Turaka, kao i da se oko njega nadmeću Osmansko i Austro-Ugarsko carstvo. Ipak, Beograd je svaki put stao na svoje noge.

U Beogradu zabava je vodeni sport. Osim svojih čuvenih kafana, mnoštva barova, kafića, pabova i klubova, Beograd ima još jedan trik u rukavu kad su u pitanju žurke! Tokom cele godine, Beograđani i njihovi prijatelji iz inostranstva ludo se provode na splavovima. Ove vodene atrakcije garantuju nezaboravan provod. Ukrcavajte se!

INFO

izvori: Wikipedia, www.obidjisrbiju.com, www.srbija.travel, www.serbia.com

Compare Listings